Klyfva σχίζειν. διατέμνειν. δικραιοῦν (i tu).k. ved, σχίζειν ξύλα.klufven, σχιστός, 3. δίκρους, 2.lätt att k., εὔσχιστος, 2. Linder & Walberg 1862, s. 209