Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Kröka

1)
tr., (ἐπι)κάμπτειν. κυρτοῦν. ἀγκυλοῦν. γαμψοῦν. γρυποῦν. σκολιοῦν.
k. sig, gm pass. samt κύπτειν. κλίνειν, -εσθαι.
2)
intr., ἑλίττεσθαι. κάμπτεσθαι. κολποῦσθαι (om vatten).
k. af, ἀποκλίνειν. (παρ)εκτρέπεσθαι.
k. af förbi berget, περὶ τὸ ὄρος κάμπτειν.
krökt, ἀγκυλωτός, 3. κυρτός, 3. ἐπίκυρτος, 2. ὑπόκυρτος, 2 (något k.). στρεβλός, 3 (vriden). Se f. öfr. Krokig.
Linder & Walberg 1862, s. 228