1)
eg.,
a)
tr., περιιέναι, περιέρχεσθαι, περιοδεύειν, περιβαίνειν, περιπορεύεσθαι, περιπολεῖν τι.
b)
intr., περιπατεῖν. περιιέναι. περιέρχεσθαι. διαφοιτᾶν. ἄνω κάτω περιπατεῖν.
2)
oeg.,
a)
tr., gm kringgående undvika
α)
ett ställe, περιιέναι, περικάμπτειν (t. ex. πόλιν).
β)
en sak, (δια)φεύγειν (τὶ). παράγειν (τοὺς νόμους). περιέχειν τι l. περιτείνεσθαι περί τι (om en vall, graf, slätt o. d.).
b)
intr., περιφέρεσθαι, περιάγεσθαι (om ting i allmh.). περιπολεῖν (om himmelskroppar). διαδίδοσθαι, θρυλεῖσθαι (om sägner o. rykten).
det går kring i hufvudet på mig, ταράττει(θράττει) μέ τι.
det om fred kringgående pratet, ἡ θρυλουμένη εἰρήνη.
det går ett rykte kring, λόγος ἔχει. φασίν. λέγεται.
det går en sjukdom kring i landet, νόσος ἐπιδήμιός ἐστιν.
bägarn går kring, τὸ ποτήριον l. ἡ κύλιξ περισοβεῖ l. περιελαύνεται l. περιάγεται.
låta bägarn gå kring, περισοβεῖν l. περιελαύνειν τὴν κύλικα.