Kringränna 1)tr., ἐγ-, περικυκλοῦν. κύκλῳ περιλαμβάνειν l. περιβάλλειν l. πανταχόθεν περιίστασθαι. κυκλοῦσθαί τι (med härsmakt).kringränd af faror, περισταμένων αὐτὸν κινδύνων.2)intr., περιθεῖν. περιτρέχειν. Linder & Walberg 1862, s. 224