Löslig 1)s. kan lösas, διαλυτός, 3.2)ej grundlig, ἐπιπόλαιος, 2. οὐκ ἀκριβής, 2. κοῦφος, 3. οὐδαμῶς ἐσπουδασμένος, 3. εὐπετής, 2. Linder & Walberg 1862, s. 262