Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Linda

verb.,
1)
i allm., (συμ)πλέκειν. (συ)σπειρᾶν. στρέφειν. ἑλίττειν.
l. opp tråd, λίνον μηρύεσθαι.
l. ngt om ngt, περιελίττειν τί τινι.
l. sig om ngt, περιλαμβάνειν τι. ἑλίττεσθαι περί τι.
l. armarna omkr. ngn, περιβάλλειν, περιλαμβάνειν τινά.
2)
barn, σπαργανοῦν. σπαργανᾶν. σπαργανίζειν.
Linder & Walberg 1862, s. 247