1)
tr., ὀσφραίνεσθαι, ὀσμᾶσθαί τινος. αἰσθάνεσθαι διὰ ῥινῶν.
ge att l. på, låta l., ὀσφραίνειν.
det finnes ingenting ens att l. på, μηδ’ ὀσφραίνεσθαι πάρεστί τι.
oeg., bara l. på ngt (= obetydligt befatta sig m. ngt), παρακύπτειν ἐπί τι.
2)
intr., (ἀπ)όζειν. ὀσμὴν (παρ)έχειν (τινός, af ngt). (ὀσμὴν) ἀποπνεῖν τινος. ὀσμὴν προσβάλλειν τινός (Sedn.).
l. godt, väl, ὀσμὴν ἔχειν ἡδεῖαν el. καλήν. εὐωδίαν προσβάλλειν.
l. ur munnen, ἀποπνεῖν τοῦ στόματος. δυσώδη εἶναι τὸ στόμα. κακὸν ὄζειν τοῦ στόματος.
luktande, ὀσμηρός, 3. ὀσμώδης, 2.
väl l., εὐώδης, 2. εὔοσμος, 2.
illa l., βαρυώδης, 2. βαρύοσμος, 2. ὀσμαλέος, 3.
starkt l., βαρυώδης, 2. βαρύοσμος, 2.
l. ur munnen, ὀζόστομος, 2.