1)
knut, βρόχος, ὁ.
2)
inhägnad, φραγμός, ὁ.
3)
omständighet, händelse, öde, τύχη, ἡ. συντυχία, ἡ.
öfverlemna ngt åt l:n, τῇ τύχῃ ἐπιτρέπειν τι.
dålig l., δυστυχία, ἡ.
4)
gynnsam omständighet, καλή l. ἀγαθὴ τύχη, ἡ. τύχη, ἡ. εὐτυχία, ἡ. εὐπραγία, ἡ. εὐπραξία, ἡ. εὐημερία, ἡ (lycklig dag, tur). καλά (πράγματα), τά (lyckliga förhållanden). εὐτύχημα, τό (lycklig tillfällighet).
ha l., καλῇ τῇ τύχῃ χρῆσθαι. εὐτυχεῖν. κατορθοῦν περί τι, ἔν τινι, τὶ (i ngt). εὐημερεῖν (i strid). εὐτυχεῖσθαι (Sedn.).
ej ha l., ἀτυχεῖν ἔν τινι.
svikas af l:n i afs. på ngt, ἀτυχεῖν τινος. ἀποτυγχάνειν τινός (ej ernå ngt).
önska ngn l. till ngt, συγχαίρειν el. συνήδεσθαί τινι ἐπί τινι.
l. till! ἀγαθῇ τύχῃ.
till l., εἰς καλόν. kan äfv. uttr. m. καίριος, 3. t. ex. till l. kom han, καίριος ἦλθεν.
försöka sin l., ἀποπερᾶσθαι τῆς τύχης.
anse ngt f. en l., καλόν, ἀγαθὸν νομίζειν τι.
hd s. anses f. en l., εὐδαιμόνισμα, τό.
5)
tillstånd af medgång o. välbefinnande, εὐδαιμονία, ἡ. εὐπραγία, ἡ. ὄλβος, ὁ (ish. yttre).
njuta l., εὐπραγεῖν. εὐδαιμονεῖν. εὐτυχεῖν. εὖ, καλῶς, εὐδαιμόνως, μακαρίως πράττειν. εὖ πάσχειν. εὖ, καλῶς ἔχειν.
störa ngns l., ἐνοχλεῖν τῇ εὐδαιμονίᾳ τινός.
6)
ss. personifikation, ἡ Τύχη.
l:ns gudinna, Τύχη, ἡ.
l:ns gåfvor, τύχης δῶρα, τά. τὰ τῆς τύχης. τὰ ἐκ τῆς τύχης ἀγαθά.
l:ns skötebarn, εὐτυχέστατος, ὁ. εὐδαιμονικὸς ἄνθρωπος, ὁ.
l:ns stjerna, ὁ λευκὸς ἀστήρ. ἡ ἀγαθὴ τύχη. äfv. ὁ δαίμων. ὁ μέγας δαίμων. Τύχη, ἡ.
l:ns stjerna strålar, ὁ δαίμων πνεῖ.
l:n är lätt på tråden, ἡ τύχη εὔριπος.