1)
föra upp fr. sin plats, (ἐπ)αίρειν. βαστάζειν (bördor). μοχλεύειν (m. häftyg).
l. i höjden, ἀναιρεῖν. μετέωρον αἴρειν. μετεωρίζειν.
l. ankar, αἴρειν, ἀναλαμβάνειν, ἀνασπᾶν, ἀνάγεσθαι τὰς ἀγκύρας. ἀπαίρειν (afsegla).
l. händerna mot höjden, ἀνατείνειν τὰς χεῖρας.
l. ngn opp på hästen, vagnen, ἀναβιβάζειν τινὰ ἐφ’ ἵππον, ἐφ’ ἅρμα.
l. ngn ur sadeln, καταβιβάζειν τινὰ ἀπὸ τοῦ ἵππου.
2)
upptaga (penningar), ἀπολαμβάνειν. δέχεσθαι. εἰσπράττειν.
3)
oeg., (ἐπ)αυξάνειν. αὔξειν. προάγειν.