ἔλεος, ὁ (m. ngn, τινός) οἶκτος, ὁ. οἰκτιρμός, ὁ. συμπάθεια, ἡ.
ha m. med ngn, (κατ)ελεεῖν τινα (τινός, f. ngt). ἔλεον ποιεῖσθαι ἐπί τινι. (κατ)οικτείρειν, οἰκτίζειν (τινά τινος). συμπάσχειν, -παθεῖν, συναλγεῖν, συγκάμνειν (τινί, lida med ngn).
jag röner m., ἐλεοῦμαι. οἰκτείρομαι. οἴκτου l. ἐλέου τυγχάνω.
röra ngn till m., προάγειν τινὰ εἰς ἔλεον.
ngt väcker mitt m., οἰκτείρω ἰδών l. ἀκούσας τι.
betyga ngn sitt m., συνοικτίζειν τινά.