1)
eg., ἀντιλογία, ἐναντιολογία, ἡ. ἐναντίωσις, ἡ. ἐναντίωμα, τό.
ngt finner m, ἀντιλέγεταί τι.
böjd f. m., ἀντιλογικός, ἐναντιολογικός, 3. ἐριστικός, 3.
utan m., οὐδὲν ἀντειπών. οὐδενὸς ἀντειπόντος. οὐ προφασιζόμενος, 3, ἀπροφάσιστος, 2, ἀπροφασίστως (utan invändning). πρόθυμος, 2, ἑκών, οὖσα, όν, προθύμως (m. beredvillighet). jfr Gensägelse.
2)
motsatt fhde, ἐναντιότης, ἡ. τὸ ἐναντίον l. διάφορον. ἀλογία, ἡ.
stå i m. med ngt, ἐναντιοῦσθαι, ἐναντίον εἶναί τινι. ἄλογον εἶναι πρός τι.
råka i m. med sig sf, ἑαυτῷ ἐναντιοῦσθαι.