1)
tillräckligt, ἱκανῶς. ἅλις. (ἐξ)αρκούντως. ἀποχρώντως. ἀφθόνως. ἄδην. o. gm adjj., ἱκανός, 3. ἐξ‐, ἐπαρκής, 2. αὐτάρκης, 2. ἄφθονος, 2.
det är n., ἀρκεῖ. ἐξαρκεῖ. ἀπόχρη.
ha n., τὰ ἀρκοῦντα ἔχειν. οὐδενὸς δεῖσθαι l. ἐνδεῶς ἔχειν.
= vara belåten, καλῶς ἔχει μοί τι. ἀγαπᾶν τι l. τινί l. m. part.
ha n. af ngt, ἅλις ἔχειν τινός. ἀρκεῖσθαί τινι. ἀρκεῖ μοί τι. ἄδην ἔχειν τινός.
det är n. af ngt, ἅλις ἐστί l. γίγνεταί τινος.
icke kunna få n., ἀπλήστως ἔχειν.
sig sf n., αὐτάρκης, 2.
vara sig sf n., αὐταρκεῖν.
n. stor, betydande etc., ἱκανός, 3.
icke n. stor etc., ἐλάττων τοῦ δέοντος. ἐνδεέστερος, 3.
dock nog härom, ἀλλ’ ἱκανῶς ταῦτα εἰρήσθω ἡμῖν. ἀλλ’ ἅλις δὴ τούτων. ἀλλὰ ταῦτα μὲν δὴ ταῦτα.
2)
3)
se Temligen.
4)
visst, ἦ. ἦ που. δήπου. γοῦν. μέν (då adversativ-sats följer l. tänkes följa).
5)
ss. uttryck af förundran: det var n., θαυμαστά l. θαυμάσια λέγεις l. λέγετε. ἄληθες; l. d.