Oafbruten ἀδιάλειπτος, 2. ἀδιάπαυστος, 2. ἐνδελεχής, 2. συνεχής, 2.— Adv., ofta gm διατελεῖν, διαγίγνεσθαι, διάγειν, οὐ διαλείπειν m. part., t. ex. föra krig o., διατελεῖν πολεμοῦντα. Linder & Walberg 1862, s. 302