Oberoende ἐλεύθερος, 3. οὐχ (οὐδενὸς) ὑπήκοος, 3. αὐτεξούσιος, 2. αὐτόνομος, 2 (politiskt). ἀκώλυτος, 2 (oförhindrad). αὐτάρκης, 2 (sig sf nog). Jfr Sjelfständig Linder & Walberg 1862, s. 304