Oundviklig ἄφυκτος, ἀνέκφευκτος, 2. ἀδιάδραστος, 2. εἱμαρμένος, πεπρωμένος, 3. ἀναγκαῖος, 3.det o. ödet, τὸ εἱμαρμένον. Linder & Walberg 1862, s. 326