1)
tr., ἐν-, ἐφ-, προς-, συναρμόττειν, προσάπτειν τί τινι. jfr. compp.
2)
intr. (o. refl.), ἁρμόττειν. ἐφαρμόττειν. συναρμόττειν. εὐάρμοστον, ἐπιτήδειον, οἰκεῖον εἶναι. καλῶς διακεῖσθαι (πρός τι). οἰκείως ἔχειν (πρός τι). πρέπειν (anstå).
p. noga, ἀπαρτίζειν (πρός τι).
icke p., ἀναρμοστεῖν. ἀνάμοστον εἶναι. ἄκαιρον l. παρὰ καιρὸν εἶναι.
p. bra, καιρὸν ἔχειν. καίριον εἶναι. ἐν καιρῷ γίγνεσθαι.
det passar (sig) icke, οὐ πρέπει. αἰσχρόν l. οὐ καλόν ἐστιν.
passande, εὐάρμοστος, 2. ἁρμόδιος, 3. (ἐφ)αρμόττων, ουσα, ον. σύμμετρος, 2. πρέπων, ουσα, ον. πρεπώδης, 2. ἐπιτήδειος, 3 o. 2. οἰκεῖος, 3. ἱκανός, 3. καλός, 3.
— p. af, in etc., se compp.
— p. på, (ἐπι-, παρά) τηρεῖν τι. ἀνα-, περιμένειν τι. καραδοκεῖν τι. προσέχειν (τὸν νοῦν) τινί. ὑπακούειν τινί l. τινός.