1)
intr.,
a)
eg. (äfv. tr.), πορεύεσθαι.
= p. förbi, παριέναι, παρελαύνειν, παραλλάττειν, παραμείβεσθαι (om pers., t. ex. χωρίον). παραπλεῖν (om fartyg). παρακομίζεσθαι (om varor).
låta p., παρ-, διιέναι. παραπέμπειν. οὐ κωλύειν.
p. (öfver) en flod, o. d., διαβαίνειν ποταμόν. ett berg, ὑπερβαίνειν l. ὑπερβάλλειν ὄρος.
p. gm ngt, διαβαίνειν, διαπορεύεσθαι, (δια)περᾶν τι. om saker, διαχωρεῖν, διακομίζεσθαι διά τινος.
lätt, beqväm att p., εὔπορος, 2. εὐδιάβατος, 2.
f. ryttare, ἱππάσιμος, 2.
svår att p., δύσβατος, 2. δυσπέρατος, 2. χαλεπῶς διαβατός, 3.
s. man kan p., διαβατός, 3. περατός, 3.
s. man ej kan p., ἀδιάβατος, 2. ἄπορος, 2. ἀπέρατος, 2.
b)
om tid, se Förflyta.
c)
se Hända.
d)
låta p., = ej motsätta sig, ἐᾶν τι. μὴ κωλύειν τι. ἀποδέχεσθαί τι. περιορᾶν τι γιγνόμενον.
e)
p. för = gälla, νομίζεσθαι, δοκεῖν εἶναί τι.
2)
tr., se Tillbringa.