τὸ δέον. τὸ προσῆκον, καθῆκον. ἔργον, τό. χρέος, τό. Ofta gm gen. af ett nom. l. gm neutr. af ett pron. poss. ss. præd., t. ex. det är en bra karls p., ἀνδρός ἐστιν ἀγαθοῦ.
det är min p., ἐμόν ἐστιν. προσήκει, καθήκει μοι.
p:n fordrar att göra ngt, χρὴ ποιεῖν τι.
uppfylla sina p:r, τὰ προς-, καθήκοντα πράττειν l. ἀποτελεῖν. τὰ δέοντα l. δίκαια ποιεῖν l. πράττειν. mot ngn, τινί l. πρός τινα. mot gudomligheten, föräldrar o. d., εὐσεβεῖν l. εὐσεβείᾳ χρῆσθαι περί τινα.
handla mot sin p., παρὰ τὰ προσήκοντα πράττειν. ἀκοσμεῖν.
försumma sin p., ἀμελεῖν, καταμελεῖν. ἐλλείπειν τοῦ δέοντος. λείπειν τὴν τάξιν. mot gudarne, ἀσεβεῖν περὶ τοὺς θεούς.
icke göra sin p. (om krigare), κακὸν εἶναι. ἐθελοκακεῖν. ἀποδειλιᾶν.
jag anser f. min p. att göra ngt, ἀξιῶ ποιεῖν τι.