δίκη, ἡ (om ngt, τινός). ἀγών, ῶνος, ὁ. διαδικασία, ἡ. δικανικὸν πρᾶγμα, τό. γραφή, ἡ (i stats- o. kriminal-mål).
ha, föra en r. m. ngn, δίκην δικάζεσθαί τινι. διαδικάζεσθαί τινι l. πρός τινα, om ngt, περί τινος.
börja en r. mot ngn, δίκην λαγχάνειν τινί. δίκην διώκειν τινά. ἐπεξιέναι τινί (δίκῃ l. γραφῇ). γράφεσθαί τινα (i kriminal- l. statssak). δίκην ἐπάγειν l. ἐπιφέρειν τινί. καθιστάναι τινὰ εἰς δίκην l. ἀγῶνα.
inleda en r., εἰσάγειν l. παρασκευάζειν δίκην, mot ngn, κατά τινος.
en r. uppstår, δίκη συνίσταται.
vinna en r., αἱρεῖσθαι δίκην. νικᾶν δίκην. ἐπιτυγχάνειν ἀγῶνος.
förlora en r., ἡττᾶσθαι (δίκην). ἁλίσκεσθαι (bli fälld). ὀφλισκάνειν δίκην.
en r. pågår mot mig, φεύγω (δίκην l. γραφήν).
undandraga sig en r., φυγοδικεῖν.
uppge, låta falla en r., καθυφιέναι ἀγῶνα. διαγράψασθαι δίκην.
förnya en r., παλινδικεῖν.
tillställa r:r, δικορραφεῖν.