Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Röst

1)
eg., φωνή, ἡ. φθόγγος, ὁ (i allmht läte, ljud af alla lefvande varelser).
höja sin r., φθέγγεσθαι. ἀφιέναι, ῥῆξαι, ἱέναι φωνήν.
höja r:n, ὀξύνειν τὴν φωνήν. ὀξυτέρᾳ τῇ φωνῇ χρῆσθαι.
sänka r:n, ὑφιέναι τὴν φωνήν.
stark, hög r., ἰσχυρά l. μεγάλη φωνή.
m. hög r. uttala ngt, διατείνειν τι.
ha stark r., μεγάλῃ τῇ φωνῇ χρῆσθαι.
s. har sdn, μεγαλόφωνος, 2.
svag r., λεπτή l. ὀλίγη φωνή.
m. svag r., ἰσχνόφωνος, λεπτόφωνος, 2.
djup r., βαρεῖα φωνή, ἡ. βαρυφωνία, ἡ.
ha sdn, βαρυφωνεῖν. βαρὺ φθέγγεσθαι φύσει.
s. har den, βαρύφωνος, 2.
vacker r., εὐφωνία, ἡ.
ha sdn, εὔφωνον εἶναι.
2)
mening, votum, ψῆφος, ἡ (eg. gm röststen afgifven). γνώμη, ἡ o. κρίσις, ἡ (i ord).
afgifva sin r., se Rösta.
alla r:r utfalla f. ngn, αἱ ψῆφοι γίγνονται πᾶσαι σύν τινι.
ha en r., μιᾶς ψήφου κύριον εἶναι. μίαν ψῆφον ἔχειν.
Linder & Walberg 1862, s. 368