1)
eg., τίλλειν (utrycka, om hår, fjädrar o. d.). ἕλκειν. σπᾶν.
r. till, åt sig, ἁρπάζειν. ἀφαρπάζειν (fr. ngn). ἐφέλκεσθαι. περιβάλλεσθαι, σφετερίζεσθαι (bl. oeg.).
r. af, bort, ut, o. s. v., se compp.
ryckas o. slitas, διαπαλαίειν. ἁψιμαχεῖν. διαπυκτεύειν. om ngt, περιμάχητόν ἐστί τι.
r. på hästen, tygeln, σπᾶν τὸν ἵππον, τὸν χαλινόν.
r. på sig, r. till, κινεῖσθαι. σφαδάζειν. ἅλλεσθαι. πηδᾶν. ἀσπαίρειν.