1)
i ord ge tillkänna, förmäla, λέγειν, φάναι. till ngn, τινι l. πρός τινα. φράζειν, φάσκειν (försäkra).
jag har låtit mig s., hört s:s, ἐπυθόμην. ἀκοῇ ἔμαθον. ἤκουσα. äfv. ἀκούω.
låt s. dig, εὖ ἴσθι.
låta ngn s. (om en berättare l. framställare), ποιεῖν τινα λέγοντα.
sade jag, han, hon (ss. inskjuten mellansats), ἔφην. ἦν δ’ ἐγώ. ἔφη, ἦ δ’ ὅς, ἦ δ’ ἥ.
man s:er, φασί, λέγουσι m. inf. λέγεται m. acc. l. nom. o. inf.
att så s., ὡς εἰπεῖν.
f. att s. rent ut, ἁπλῶς εἰπεῖν. μηδὲν ὑποστειλάμενον εἰπεῖν. ὡς ἔπος εἰπεῖν.
bl. f. att s. ngt, λόγου ἕνεκα.
som sagdt, ὅπερ l. ὥσπερ εἶπον, ες, o. s. v. ὅπερ l. ὥσπερ λέγω, λέγομεν. τὸ εἰρημένον.
ss. ordspråket s:r, τὸ λεγόμενον. τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον.
bl. till eder sagdt, ὡς ἐν ὑμῖν αὐτοῖς εἰρῆσθαι.
sagdt o. gjordt, ἅμ’ ἔπος, ἅμ’ ἔργον.
s. m. tydliga o. klara ord, σαφῶς καὶ διαρρήδην λέγειν.
s. att man ej vill, οὐ φάναι βούλεσθαι.
s. att icke, οὐ φάναι m. inf.
ej s. ett ord, οὐδὲ γρῦ λέγειν l. ἀποκρίνεσθαι. οὐδὲ γρύζειν.
hd vill du s. m. det? τί τοῦτο θέλει; πῶς τοῦτο λέγεις; jag vill ej s.
utan, οὐχ l. μὴ ὅτι — ἀλλά.
säg icke så, μὴ λέγε τοιοῦτο μηδέν.
säg ej ut, εὐφήμει.
2)
befalla, λέγειν, φράζειν, προειπεῖν, παραινεῖν, κελεύειν m. acc. o. inf.
s. att ngt ej får ske, ἀπειπεῖν, ἀπαγορεύειν m. (μή o.) inf.
låta sig ngt vara sagdt, πείθεσθαί τινι. πειθαρχεῖν τινι.
låt s. dig, ἄκουε δή.
låta s. ngn ngt, λέγειν l. ἐπιστέλλειν τινί m. inf.
jag har deri ingenting att s., τοῦτ’ οὐκ ἐπ’ ἐμοί ἐστιν.
3)
antyda, δηλοῦν.
mitt samvete s:er mig, ξύνοιδα ἐμαυτῷ.
4)
betyda, mana, λέγειν. θέλειν.
hd vill det s.? τί τοῦτο θέλει;