καταγιγνώσκειν, καταδικάζεν τινός, äfv. τινὸς ἀδικεῖν (i uttr. ἑαυτοῦ καταγιγν l. καταδικ. ἀδικεῖν). καταδιαιτᾶν τινος (ss. skiljedomare). κατακρίνειν τινός (om domare). καταψηφίζεσθαι, καταχειροτονεῖν τινος (om folkförsamling).
sakfälld, κατάδικος, 2. κατακεκριμένος, 3. κατάκριτος, 2.