Sammanhänga ἔχεσθαι, ἐφάπτεσθαι (τινός, m. ngt). συνεχῆ εἶναι (τινί). ἀρτᾶσθαι (ἔκ τινος).sammanhängande, συνεχής, 2. ἐνδελεχής, 2. ἀκόλουθος, 2 (om tal, framställning). Linder & Walberg 1862, s. 373