Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Sist

1)
adj., ἔσχατος, 3 (om tid, rum, ordning, rang) ὕστατος, 3 (tid). τελευταῖος, 3 (tid o. rum).
f. s:a gången, τὸ ὕστατον. τὸ τελευταῖον. τὸ ἔσχατον.
visa ngn d. sista tjensten, τὰ νομιζόμενα ποιεῖν τινι.
2)
adv., ἔσχατον. τελευταῖον. τὸ τελευταῖον. τὰ τελευταῖα. ὕστατον.
s. förfluten, liden, bemäld, nämnd, ἄρτι l. νεωστὶ παρελθών (οὖσα, όν), παροιχόμενος, 3, λεγόμενος, 3, εἰρημένος, 3.
s. ankommen, ὕστατος ἐλθών.
till s. kom han, τελευταῖος ἦλθεν.
Linder & Walberg 1862, s. 384