νοσηματικός, 3, νοσώδης, 2, νοσερός o. νοσηρός, 3 (eg.). ἄρρωστος, 2, ἀσθενής, 2 (klen, dålig). κλινήρης, κλινοπετής, 2 (sängliggande). oftast gm part. af följ. vv. (= vara sjuk), νοσεῖν (νόσῳ τινί, νόσον τινά l. m. acc. af den sjuka kroppsdelen, t. ex. τοὺς ὀφθαλμούς). νοσάζεσθαι, νοσαίνειν, νοθεύεσθαι, νοσηλεύεσθαι (Sedn.). ἀρρωστεῖν. ἀρρώστως ἔχειν l. διακεῖσθαι. ἀσθενεῖν. κάμνειν. κακῶς, νοσηματικῶς ἔχειν.
göra s., νόσον ἐμποιεῖν τινι. ποιεῖν τινα κάμνειν. νοσοποιεῖν. νοσίζειν.
vårda s:a, νοσηλεύειν. νοσοκομεῖν. θεραπεύειν νοσοῦντας.