Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Skaka

1)
tr.,
a)
eg., (δια-, κατα-, συσ)σείειν. σαλεύειν. τινάσσειν. διαδονεῖν (genomrista).
s. frukt, ἀπο-, κατασείειν καρπούς.
s. ngns hand, κατασείειν τινὶ τὴν χεῖρα.
s. sitt hufvud, ἀνανεύειν.
b)
oeg., (δια-, κατα)σείειν. (δια-, ἐκ)ταράττειν. ταραχὴν ἐμποιεῖν τινι. κινεῖν. äfv. πάλλεσθαι.
ett skakadt samhälle, πόλις ταραττομένη l. σφαλλομένη, ἡ.
2)
intr., (δια-, κατα)σείεσθαι. σαλεύειν. κινεῖσθαι.
Linder & Walberg 1862, s. 389