1)
fartyg, πλοῖον, τό (i allmht, äfv. båt). ναῦς, νεώς, ἡ (större). τριήρης, ους, ἡ (tre-roddare, krigssk.), äfv. μακρὰ ναῦς, ἡ. γαῦλος, ὁ (Phoeniciskt handelssk.), ὑπηρετικὸν πλοῖον, τό l. δημοσία ἄκατος, ἡ (mindre s., som åtföljer o. gör tjenst åt ett större).
befälhafvarens s., στρατηγίς, ἴδος, ἡ.
s. m. soldater, στρατιῶτις ναῦς, ἡ.
obrukbart s., ναῦς ἄπλους.
segelbart s., ναῦς πλώϊμος l. δόκιμος.
däckade s., σεσανιδωμένα l. κατάφρακτα πλοῖα.
odäckade s., ἄφρακτα πλοῖα.
s:et ligger på sidan, τοιχίζει l. ἀνατοιχεῖ ἡ ναῦς.
bygga s., ναυπηγεῖν. κατασκευάζειν ναῦς.
låta bygga s., ναυπηγεῖσθαι.
utrusta s., παρα-, κατασκευάζεσθαι, ἐξαρτύεσθαι ναῦς.
bemanna s., πληροῦν ναῦς.
föra s. i land, νεωλκεῖν. ἀναβιβάζειν l. ἀνέλκειν ναῦν.
låta s. löpa ut, κατάγειν, κατασπᾶν, καθέλκειν πλοῖον.
hyra ut s., ναυλοῦν πλοῖον.
hyra s., ναυλοῦσθαι πλοῖον.
gå ombord på s., ἐμβαίνειν (εἰς τὴν ναῦν). ἐπιβαίνειν τῆς νεώς l. ἐπὶ τὴν ναῦν.
stiga af s., ἀποβαίνειν ἀπό l. ἐκ τῆς νεώς l. ἐπὶ τὴν γῆν.
gå (= resa på s.), πλεῖν. äfv. ναυτίλλεσθαι. ναυστολεῖσθαι. ναυστολεῖν. ἐπιβατεύειν.
resenär på s., πλέων, ουσα, ον. ναύστολος, ὁ, ἡ. ναύτης, ἐπιβάτης, ου, ὁ.
föra l. frakta ngt på s., ναυστολεῖν τι. ἐπὶ νεῶν l. ἐν ναυσὶν ἄγειν τι.
en expedition på s., ναυτικὸς στόλος, ὁ.
befälhafvare l. kapten på s., ναύαρχος, ὁ.
amirals-s., ναυαρχίς, ίδος, ἡ.
befäl öfver s., ναυαρχία, ἡ.
ha befäl öfver s., ναυαρχεῖν.
2)
i kyrkor, ναός l. νεώς, ὁ.