1)
bringa ifrån, söndra, (δια)χωρίζειν (i rummet). διαιρεῖν (dela). (δια-, ἀνα)λύειν. διαζευγνύναι (hd s. hört ihop). δίχα ποιεῖν (två föremål). ἀπο-, διασπᾶν (våldsamt) διιστάναι (ställa isär). (δια)σχίζειν (klyfva). ἀπαλλάττειν (frigöra fr.). (δι)ορίζειν (gm gränser).
s. kämpande, διαλύειν μαχομένους.
s. fr. ngt χωρίζειν o. s. v. τινός o. ἀπό τινος.
vara skild fr. ngt, κεχωρίσθαι τινός l. ἀπό τινος. χωρὶς γίγνεσθαί τινος. διαστῆναι ἀπό τινος.
s. sig fr. ngt, ἀπαλλάττεσθαί τινος. δίχα γίγνεσθαί τινος. χωρίζεσθαί τινος o. ἀπό τινος. ἀπαρτᾶσθαί τινος.
s. sig fr. hvarandra, ἀπαλλάττεσθαι ἀλλήλων. ἀπιέναι ἀπ’ ἀλλήλων.
s:as, διαλύεσθαι (om en församling, om stridande).
lefva s:d fr. man, ἀπ’ ἀνδρὸς εἶναι.
2)
afskilja, (ἀπο-, δια)κρίνειν. (δι)ορίζειν. διαλύειν. διαζευγνύναι (t. ex. äkta makar). (δια)χωρίζειν.
s. sig, ἀπο-, διαλύεσθαί τινος l. ἀπό τινος.
s. sig fr. sin hustru, τὴν γυναῖκα ἀποπέμπεσθαι, ἐκπέμπειν, ἐκβάλλειν (repudiare).
s. sig fr. sin man, ἀπολείπειν τὸν ἄνδρα. διαστῆναι τοῦ ἀνδρός.
s:s, ἀπιέναι.
s:s hädan, ἀπαλλάττειν τοῦ ζῆν. ἀπολείπειν τὸ ζῆν. ἀπιέναι ἐκ τοῦ βίου.
3)
göra skilnad emel., känna skilnad på, διαιρεῖν, -εῖσθαί τι. διορίζειν τι (ἀπό τινος, fr. ngt). διάγνωσιν ποιεῖσθαι.
noga s., διευκρινεῖν.
m. tecken s., σημείοις διαλαμβάνειν.
s. sig fr. ngn gm l. i ngt, διαφέρειν τινός τινι l. εἴς τι l. ἔν τινι. διίστασθαί τινός τινι. διαλλάττειν τινός τινι l. τὶ.
lätt att s., εὐδιάκριτος, 2.
svår att s., ἀδιάγνωστος, 2. ἀδιάκριτος, 2.