Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Skugga

σκιά, ἡ. σκίασμα, τό (skuggning, äfv. i målning).
kasta s. ifrån sig, ἀποσκιάζειν. på ngt, ἐπισκοτεῖν τινι. ἐπηλυγάζειν τι (Sedn.).
den s., som ngt föremål kastar, σκιὰ ἀποσκιαζομένη, ἡ.
ge s., σκιὰν παρέχειν.
d. öfver ngt sig utbredande s:n, σκιὰ προσπίπτουσά τινι
hvila i s:n, ἐν l. ὑπὸ τῇ σκιᾷ (äfv. ὑπὸ ταῖς σκιαῖς) ἀναπαύεσθαι.
frukta sin egen s., τὴν ἑαυτοῦ σκιὰν δεδιέναι. en tom s., ἀδεὲς δέος δ.
släss m. s:n, σκιαμαχεῖν.
ställa ngt i s:n (oeg.), ἐπισκοτεῖν τινι. ἐπηλυγάζειν τι. ἀποκρύπτειν τι. ἀμαυροῦν τι. äfv. ἀποσκιάζειν τι.
s. i underjorden (enl. de gamles förest.), εἴδωλον, τό. ψυχὴ ἡ ἐν ᾅδου. äfv. σκιά, ἡ.
s:ornas konung, βασιλεὺς ὁ ἐν ᾅδου. Ἅιδης, ου, ὁ.
Linder & Walberg 1862, s. 398