1)
af, sönder, (διαρ)ρηγνύναι. διαιρεῖν, διασπᾶν. δια‐, κατασχίζειν. (δια)σπαράττειν. λακίζειν. κατασκύλλειν.
2)
nöta (t. ex. kläder), (καταρ)ρακοῦν. ἀπο‐, κατατρίβειν. ἐκτρυχοῦν.
sliten, κατατετριμμένος, 3. ἐκτετρυχωμένος, 3.
sliten drägt, τρίβων, ωνος, ὁ. τριβώνιον. τό.
3)
draga, rycka, ἕλκειν. σύρειν. σπᾶν.
s. ngn ifr. ngt, ἀποσπᾶν τινά τινος l. ἀπό τινος.
4)
en tvist, διακρίνειν (om domare).
s. sins emellan, διαλύεσθαι. διατίθεσθαι.
en ej sliten rättstvist, ἀδίκαστος δίκη, ἡ.
5)
lida, πάσχειν. ἀνέχειν.
s. spö, ῥαβδίζεσθαι. μαστιγοῦσθαι
s. en hund, δεινά l. δεινότατα πάσχειν.
6)
s. sig lös ifr. ngt, ἀπαλλάττεσθαί τινος. ἀφίεσθαι, μεθίεσθαί τινος. ἀφίστασθαί τινος.
7)
slitas om ngt m. ngn, ἀμφισβητεῖν τινί τινος l. περί τινος. ἁμιλλᾶσθαί τινι περί τινος. διαγωνίζεσθαι τινί τι. φιλονεικεῖν πρός τινα περί τινος. ἐρίζειν τινὶ περί τινος. δικαιολογεῖσθαί τινι l. πρός τινα περί τινος (inför rätta).