Spruta 1)tr., ῥαίνειν. ῥαντίζειν. πάττειν.berget s:r eld, πῦρ ἀναδίδωσι, φλόγας ἀναπέμπει l. ἀναφυσᾷ, ῥύακας ἀναπέμπει τὸ ὄρος.2)intr., προχεῖσθαι. ut ur ngt, ἐξάττειν (ἐκ) τινος.vattnet s:r mig i ansigtet, τὸ ὕδωρ διεσπαρμένον βρέχει μου τὸ πρόσωπον. Linder & Walberg 1862, s. 415