I1) eg., ort, τόπος, ὁ (lokalitet). χώρα, ἡ, χωρίον, τό (rum, äfv. χῶρος, ὁ).
på dta s., ταύτῃ. ἐνταῦθα. ἐνθάδε. ὧδε.
på annat s., ἄλλῃ. ἀλλαχῇ. ἀλλαχοῦ. ἄλλοθι.
på hkt s., ἧ. ὅπου.
än på ett, än på ett annat s., ἄλλοτε ἀλλαχῇ.
på sitt s., på ort o. s., κατὰ χώραν, t. ex. bli, μένειν, sätta, lägga, ἱστάναι, τιθέναι. äfv. καταχωρίζειν τι.
föra till ett annat s., μεθιστάναι. μετατιθέναι. μετακινεῖν.
röra ur s:t, κινεῖν.
ej röra sig ur l. fr. s:t, ἀκινήτως l. ἀτρέμας ἔχειν. μηδὲν ὑπείκειν.
på s:t, = på stund, εὐθύς. εὐθέως.
2)
oeg., i en bok, ῥῆσις, ἡ. χρῆσις, ἡ (citat). μαρτύριον, τό (bevis-s.). χωρίον, τό.
3)
stad o. s.
komma i ngns s., ἐν χώρᾳ τινὸς καθίστασθαι.
företräda ngns s., παρέχειν τάξιν τινός. ὑπέχειν χώραν τινός. ἐν μέρει l. τάξει τινὸς εἶναι,: jag är i ditt s., ἐν τῷ σῷ μέρει εἰμί.
i s:t f., ἀντί m. gen.
i st. f. att, ἀντὶ τοῦ m. inf.
den som är satt i ngns s., ὁ ἀντί τινος τεταγμένος. ὁ τὴν τάξιν ἔχων τινός.