Ståla Stålsätta,1)eg., στομοῦν, βάπτειν σίδηρον (jern). κρατύνειν σιδήρῳ l. χάλυβι (i allmht).2)oeg., sitt sinne, θήγειν, ἀκονᾶν τὴν ψυχήν l. τὸν θυμόν. κρατύνειν l. ἐπιρρωννύναι τὸν θυμόν. Jfr Härda. Linder & Walberg 1862, s. 426