διοίκησις, ἐπιμέλεια, οἰκονομία ἡ τῆς πόλεως l. τῶν κοινῶν.
öfvertaga s:n, τὴν τῆς πόλεως διοίκησιν παραλαμβάνειν. ἰέναι ἐπὶ τὰ τῆς πόλεως l. ἐπὶ τὴν πολιτείαν. ἅπτεσθαι τῆς πολιτείας. ἐπιβάλλειν τοῖς κοινοῖς. ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν πραγμάτων.
sköta s:en, πράττειν τὰ τῆς πόλεως, τὰ κοινά, τὰ πολιτικά. διοικεῖν τὴν πόλιν l. τὰ τῆς πόλεως. διαχειρίζειν τὰ πράγματα.