ναρκᾶν.
helt o. hållet s., ἀποναρκᾶν (af kramp, fasa o. s. v.) (ἀπο)πήγνυσθαι, παχνοῦσθαι (af köld, om vätskor; äfv. om animal. kroppar, af förskräckelse, köld o. d.). ξηραίνεσθαι (torka ihop). ἐκπλήττεσθαι, ἀναισθήτως ἔχειν (af häpnad, fasa).
s:d, πεπηγώς, υῖα, ός. ναρκώδης, 2. ἐξηραμμένος, 3. ἐκπεπληγμένος, 3.