Storma 1)tr., προσβάλλειν τινί. προσβολὴν ποιεῖσθαι πρός τι.2)intr., φέρεσθαι. ὁρμᾶν, -ᾶσθαι.det s:r, χειμών ἐστι (om vädret). βιαίως καταφέρεται l. κατέρχεται ὁ ἄνεμος (om vinden). κυμαίνει ἡ θάλαττα (om hafvet). jfr Storm 3).stormande, se Stormig. Linder & Walberg 1862, s. 422