διαθήκη, ἡ (vanl. pl.). διάθεσις, ἡ. διάταξις, διαταγή, ἡ.
göra t., διαθήκας διατίθεσθαι l. ποιεῖσθαι. διατίθεσθαι. διατάττεσθαι.
gm t. förfoga öfver ngt. διατάττεσθαι περί τινος.
oförmögen att göra t., ἄκυρος διατίθεσθαι.
öppna ett t., ἀνοίγειν διαθήκας.
återtaga, upphäfva ett t., ἀναιρεῖν l. λύειν διαθήκας.
t:t äger laga kraft, κυρία ἐστὶν ἡ διαθήκη.
falskt t., διαθῆκαι ψευδεῖς.
gamla, nya T:t, ἡ παλαιά, ἡ καινὴ διαθήκη.