1)
eg., ἀποτιθέναι (ἐν τῇ αὐτῇ χώρᾳ). ἀποκαθιστάναι.
2)
fig., ngn f. ngn, δεύτερον l. ὕστερον τιθέναι, ἄγειν, ποιεῖν, ἡγεῖσθαι, νομίζειν τινά τινος. τὰ δεύτερα νέμειν l. διδόναι τινί τινος. absol., καταφρονεῖν, ὀλιγωρεῖν τινος. ἀτιμάζειν τινά. ἀποδοκιμάζειν τινά (ish. vid embetens besättande).
bli tillbakasatt f. ngn, μειονεκτεῖν τινος.
vid ett embetes besättande, ἀποτυγχάνειν.