1)
ljud af förnimbar tonhöjd, ἠχή, ἡ. sällan ἦχος, ὁ. κλαγγή, ἡ (ish. genomträngande). φθόγγος, ὁ, φθέγμα, τό (både lefvande varelsers o. instrumenters). φωνή, ἡ (eg. lefvande varelsers, ish. mskrs).
hög, djup t., φθόγγος ὀξύς, βαρύς.
taga, låta höra en hög, djup t., ὀξύ, βαρὺ φθέγγεσθαι.
olikhet i t., ἑτεροφωνία, ἡ.
2)
ss. intervall, τόνος, ὁ.
en half t., ἡμιτόνιον, τό.
bestående af en half t., ἡμιτονιαῖος, 3.
en fjerdedels t., δίεσις (ἐναρμόνιος), ἡ.
3)
melodi, μέλος, τό. μελῳδία, ἡ.
4)
se Tonart.
ge t:n, ἐνδιδόναι l. ἐξάρχειν μέλος. ἡγεῖσθαι ᾠδῆς. fig., προ-, ὑφηγεῖσθαί τινος. χορηγεῖν τινος. διδάσκαλον γίγνεσθαί τινος.
5)
i tal, τόνος, ὁ. φωνή, ἡ.
tala i en lugnare t., ἡσυχαιτέρᾳ τῇ φωνῇ χρῆσθαι.
tala i en annan t., ἑτέρας ἀφιέναι φωνάς. fig., μεταβαλόντα ἄλλῃ τοὺς λόγους ποιεῖσθαι.
i en barsk t. tilltala ngn, χαλεπῶς προσειπεῖν τινα. χαλεπῇ τῇ φωνῇ προσφέρεσθαί τινι.
man måste då tala i en mildare t., δεῖ δὴ πραότερόν πως ἀποκρίνεσθαι.
t:n i ett bref, ett tal, τρόπος λόγου, ἐπιστολῆς.
nedstämma t:n, ἐνδιδόναι. καθυφίεσθαι.
6)
accent, τόνος, ὁ.
7)
umgänges-t., ὁ τῆς συνηθείας τρόπος.
god t., κομψεία, ἡ. ἀστειότης, ἡ.
en man af god t., ἀνὴρ κομψός, ἀστεῖος, ἐλεύθερος
dålig t., ἀπειροκαλία, ἡ.
en man af dålig t., ἀνὴρ ἀπειρόκαλος, ἀνελεύθερος.
8)
i måleri, ἀπόχρωσις, ἡ. χρῶμα, τό.