ἀναγκάζειν, καταναγκάζειν. βιάζεσθαι (m. våld). κρατεῖν (m. gen. l. acc.), κατέχειν (kufva).
jag ser mig tvungen, ἀναγκάζομαι. ἀνάγκη l. ἀναγκαῖόν ἐστί μοι.
t. af, fram, genom, in etc., se compp.
tvingande, ἀναγκαῖος, 3. ἀναγκαστικός, 3. κατεπείγων, ουσα, ον.
tvungen,
a)
ej frivillig, ἀναγκαστός, 3. ἀναγκασθείς, ἀνάγκῃ πεισθείς, βίᾳ ἐπαχθείς, εῖσα, έν. ἀκούσιος, 2. ἄκων, ουσα, ον (om pers.). βίαιος, 3 o. 2 (om tillstånd).
b)
ej naturlig, πεπλασμένος, 3. προσποιητός, 3 o. προσποίητος, 2.