Uppflytta 1)tr., ἀνακινεῖν. ἄνω κινεῖν. ἀναφέρειν. ἀνακομίζειν. (ἐπ)αίρειν (upplyfta). ἄνω l. εἰς τὰ ἄνω μετανιστάναι l. μετοικίζειν. ἀνάγειν (trupper).2)intr., ἄνω l. εἰς τὰ ἄνω χωρεῖν, μετανίστασθαι, μετοικίζεσθαι. Linder & Walberg 1862, s. 478