Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Uppmjuka

μαλάττειν, ἐκ-, καταμαλάττειν (äfv. fig., t. ex. θυμόν, ὀργήν). καταβρέχειν (uppblöta). Jfr Beveka.
uppmjukande, μαλακτικός, 3.
u. medel, μάλαγμα, τό.
Linder & Walberg 1862, s. 481