1)
tr.,
a)
eg., ἐκρηγνύναι. βίᾳ ἐξάγειν l. ἐξαιρεῖν. ἐκμοχλεύειν (m. häfstång).
b)
afsöndra, ἀποτέμνειν. ἀπονέμειν. ἀφορίζειν. ἀφαιρεῖν.
2)
intr., ἄρχεσθαι (γίγνεσθαι). γίγνεσθαι. ἐκ-, καταρρήγνυσθαι (ish. om storm, oväder o. d.). ἀναδίδοσθαι (ur ngts inre).
om vulkaner, ἀναπέμπειν l. ἐκβάλλειν ῥύακας.
ett krig utbröt, πόλεμος κατερράγη, ἐγένετο, ἤρξατο.
u. i hotelser, svordomar, förbannelser etc., se subst.