Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Utbryta

1)
tr.,
a)
eg., ἐκρηγνύναι. βίᾳ ἐξάγειν l. ἐξαιρεῖν. ἐκμοχλεύειν (m. häfstång).
b)
afsöndra, ἀποτέμνειν. ἀπονέμειν. ἀφορίζειν. ἀφαιρεῖν.
2)
intr., ἄρχεσθαι (γίγνεσθαι). γίγνεσθαι. ἐκ-, καταρρήγνυσθαι (ish. om storm, oväder o. d.). ἀναδίδοσθαι (ur ngts inre).
om vulkaner, ἀναπέμπειν l. ἐκβάλλειν ῥύακας.
ett krig utbröt, πόλεμος κατερράγη, ἐγένετο, ἤρξατο.
låta sin vrede u. mot ngn, ἐκρήγνυσθαι l. ἐκρῆξαι ὀργὴν εἴς τινα. se Vrede.
u. i hotelser, svordomar, förbannelser etc., se subst.
Linder & Walberg 1862, s. 487