1)
förse m. märke, utstaka, σημειοῦν. παρασημειοῦν, -σημαίνειν. δια-, ὑπογράφειν.
2)
utgöra kännemärke på, σημαίνειν. δηλοῦν. äfv. bl. εἶναι m. gen.
3)
visa synnerlig uppmärksamhet, τιμᾶν. προτιμᾶν. διαφερόντως τιμᾶν. γεραίρειν.
4)
u. sig, ἐκπρεπῆ εἶναι. ἀριστεύειν, κρατιστεύειν, πρωτεύειν (i ngt, τινί). εὐδοκιμεῖν, διαφέρειν (ἐπί τινι),: u. sig framför ngn i ngt, διαφέρειν τινός (ἐπί) τινι l. εἰς, περί τι. προέχειν, διαπρέπειν τινός τινι.
utmärkt, ἐπίσημος, ἐπιφανής, ἐξαίρετος, 2. δια-, ἐκπρεπής, 2. διαφέρων, ουσα, ον.