a)
eg., ὁ, ἡ, τὸ ἔξω τῶν νομιζομένων. ἀήθης, 2 (ovanlig). παράδοξος, ἀλλόκοτος, 2 (sällsam, besynnerlig).
en u. folksammankomst, σύγκλητος ἐκκλησία.
2)
öfverträffande det vanliga måttet, ἐξαίρετος, 2. διαφέρων, οῦσα, ον. οὐχ ὁ τυχών, οὖσα, όν. ὑπερβάλλων, ουσα, ον. ὑπερφυής, 2. δεινός, 3. θαυμαστός (οἷος), 3.
— Adv., διαφερόντως. ὑπερβαλλόντως. καθ’ ὑπερβολήν. ὑπερφυῶς.
u. stor, mycken, θαυμαστὸς ὅσος.
u. sedesam, θαυμαστὸς ὡς σώφρων.
u. mycket, θαυμαστῶς ὡς σφόδρα.