(ἀπ)αρνεῖσθαι, (ἀπ)αναίνεσθαί τι l. m. (μή o.) inf. παραιτεῖσθαί τι. οὐ προσδέχεσθαί τι. ἀνανεύειν. ἀποφάναι. ἀντιλέγειν μή m. inf.
v. att, äfv. οὐ φάναι, οὐκ ἐθέλειν m. inf. διαμάχεσθαι τὸ μή m. inf.
ståndaktigt v., ἀπισχυρίζεσθαι.
v. ngn ngt, ἀνανεύειν τινί τι l. ὧν δεῖται (afslå). οὐκ ἐᾶν τινα ποιεῖν τι. ἀπαγορεύειν τινί τι l. μὴ ποιεῖν τι (ej tillåta, förbjuda). οὐ φάναι δώσειν (neka att gifva) o. d.
v. sig ngt, ἀπέχεσθαί τινος.