1)
bida, μένειν, ἀνα-, ἐπι-, περιμένειν (τινά, (på) ngn). ἐπέχειν (hålla inne, vara stilla). (ἀπο)καραδοκεῖν (m. längtan afbida). φυλάττειν, τηρεῖν (passa på, lura på).
v. fienden (= hålla stånd), δέχεσθαι, ὑπομένειν τοὺς πολεμίους.
v. på ett gynnsamt tillfälle, τηρεῖν τὸν καιρόν. καιροτηρεῖν. καιροφυλακεῖν.
låta v. på sig, μέλλειν.
2)
förvänta, hoppas, ἐλπίζειν. προσδοκᾶν. ἐλπίδα, προσδοκίαν ἔχειν. οἴεσθαι. προσδέχεσθαι. ἐλπίζειν ἔσεσθαί τι.
v. ngt af ngn, ἐλπίζειν τι παρά τινος. πιστεύειν, πεποιθέναι τινὰ ποιήσειν τι. (ἀπο)βλέπειν εἰς l. πρός τινα (m. tillagdt part., vanl. βουλόμενος, εὐχόμενος l. d. t. ex. af dig v. vi vår räddning ur farorna, πρὸς σὲ βλέπομεν εὐχόμενοι ἀπαλλάττεσθαι τῶν δεινῶν).
af dygden v:r jag min räddning, ἐν τῇ ἀρετῇ σώζεσθαι βούλομαι.
s. v:s, är att v., προσδόκιμος, 2.
om hkn ngt är att v., ἐπίδοξος, 2.
det är att v., εἰκός ἐστιν.