Van εἰθισμένος, 3. συνήθης, 2 (m. dat.). ἐθάς, άδος, ὁ, ἡ (m. gen.).vara v., εἰωθέναι. ἔθος ἔχειν. εἰθίσθαι, vid ngt, τὶ. προς-, συνειθίσθαι τινί. σύνηθες l. ἐν ἔθει ἐστί μοί τι.ej vara v. vid ngt, ἀήθη l. ἄπειρον εἶναί τινος. Jfr Vänja. Linder & Walberg 1862, s. 498