ὑπόθεσις, ἡ, τὸ ὑποκείμενον (ss. förutsättning). ὅρος, ὁ (bestämmelse). ἀξίωμα, τό (fordran).
uppställa ett v., ὑποτιθέναι ὑπόθεσιν.
dta utgör ett v. för min inställelse, ἂν μὴ γένηται ταῦτα l. τούτου μὴ γενομένου, οὐ παρέσομαι.
ingå på alla v., συγκαταβαίνειν εἰς πᾶν.
det är gjordt till v., σύγκειται. εἴρηται.
de öfriga v:n ingingo de på, τὰ ἄλλα συνωμολόγησαν.
hålla v:n, ἐμμένειν ταῖς συνθήκαις l. τοῖς ὁμολογουμένοις.
icke hålla v:n (i ett fördrag), παρασπονδεῖν. λύειν τὰς συνθήκας.
öfverlemna sig utan alla v., παραδοῦναι ἑαυτὸν χρῆσθαι ὅ τι τις βούλεται.
på, under v., bl. gm ἐπί m. dat. t. ex. han frågade på hka v. han ville sluta förbund, ἤρετο ἐπὶ τίσιν ἂν σύμμαχος γένοιτο.
på dsa v., ἐπὶ τούτοις.
på billiga v., ἐπ’ ἴσοις καὶ ὁμοίοις.
på bestämda v., ἐπὶ ῥητοῖς.:; på det v. att, (ἐπὶ τούτῳ) ἐφ’ ᾧ l. ἐφ’ ᾧτε m. inf. l. fut. ὥστε m. inf.